"Oh, sevgili, tatlı, güzel bahçem!.. yaşamım, gençliğim, mutluluğum, elveda!.. elveda!.."
…
"Son kez bakayım duvarlara, pencerelere… müteveffa annem bu odada dolaşmayı severdi…"
Vişne Bahçesi, Rus edebiyatı ürünü olduğunu buram buram hissettiren bir eser oldu benim için. Kısacık bir kitap olmasına karşın ruh tahlillerini çok güzel vermişti. Aslında bir oyun olan bu eser karşılıklı diyaloglar şeklinde ilerliyor. İçerik olaraksa Lubov Andreyevna Ranevskaya adında çiftlik sahibi kadının beş yıl aradan sonra evine geri gelmesi anlatılır. Oldukça savurgan birisi olduğu için bir zamanın burjuvası olan bu kadın ve kardeşi ellerinde bulunan çiftlik ve vişne bahçesini satmak zorunda kalırlar. Lopahin adlı tüccarın onları vişne bahçesini satmaya ikna etmesi sırasında olanlar yer alıyor.
Kitapta genel olarak ailenin savurganlığı sonucunda ellerindekileri kaybedişi anlatılsa da bazı düşünürlere göre dönemin Rusya’sına bazı eleştiriler bulunmakta. Çehov bu eseri, her ne kadar komedi olarak nitelendirse de bana göre bir komedi için çok ciddi eleştiriler içeriyor.
Kitabı okumadan önce çok merak etsem de okumaya başlayınca isimlerin fazlalığı beni gerçekten çok yordu. Her seferinde dönüp kim olduğuna bakmak zorunda kaldım. Bu da 93 sayfalık kısacık bir kitabı zor bitirmeme neden oldu. Okuduğum ilk tiyatro eseri olduğu için belki, çok ısınamadım esere. Tam kapılacakken, bir şeyler engel oldu her seferinde. Bitiremeyecek kadar sıkıcı olduğunu söyleyemem ama gerçekten beklentimin çok altında kaldı. Belki Çehov benim anlayabileceğimden çok üst seviyede yazıyordur. Ya da kim bilir belki benim beklentim çok fazlaydı. Bu Çehov’dan okuduğum ilk eser olduğu için biraz önyargım oluşsa da başka eserlerine de şans verip onlar hakkında da mutlaka yorum belirteceğim.
.
.
.
Not: Aşağıya kendi görüşlerimi içeren kitap hakkında bir puanlama bırakıyorum. Bu puanlama özneldir ve kişiden kişiye göre değişebilir.
Beklentimi Karşılama: 2/10
Akıcılık: 3/10
Yaş kitlesi: Anlamak için 14 yaş ve üzeri
.
.
.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder